Comet Red Signal Rotet Rocket padáka

Alarmowa rakieta spadochronowa  jest uniwersalnym ręcznym sygnałem dalekiego zasięgu do użytku na wodzie i lądzie w dzień i w nocy. Jest to wysokiej jakości produkt zatwierdzony przez SOLAS/MED/USCG. Została zaprojektowany tak, aby zapewnić niezawodne działanie w każdych warunkach atmosferycznych a nawet po jej zanurzeniu w wodzie. Została zaopatrzona w specjalną szpilkę oraz bezpieczny mechanizm zapłonu (od spodu), zimny – nienagrzewający się koniec korpusu rakiety oraz mały odrzut, które zapewniają jej użytkownikowi prostą i bezpieczną obsługę. Jej niekwestionowanym atutem jest również stabilizacja skrętu wystrzelonej rakiety, która szczególnie przydaje się gdy mamy do czynienia z mniejszą wrażliwością na silne podmuchy wiatru. Rakieta miota czerwoną flarę na wysokość 350 m, która pali się przez 40 sekund przy dając światło o sile 30 tys. candeli. Takie parametry są gwarantem, że wystrzelona rakieta  jest widziana na odległość do 30 mil morskich. Rakiet spadochronowych ze względu na małą widoczność nie powinno stosować przy niskim pułapie gęstych chmur, wtedy należy nimi strzelać z kierunkiem wiatru, a nie w górę.

W zależności od stanów magazynowych wysyłamy rakiety firm COMET / PAINT WESSEX / IKAROS / PYROPOL

Minimalna data ważności: 02 / 2026

*SOLAS / International Convention on Safety of Life at Sea – Międzynarodowa Konwencja o Bezpieczeństwie Życia na Morzu.

Jej pierwowzór narodził się po katastrofie brytyjskiego Titanica już w 1914 r., ale ze względu na wybuch I wojny światowej nigdy nie wszedł w życie. Kolejne, przepisy regulujące i ustalające powinności oraz obowiązki państw w zakresie szeroko rozumianego bezpieczeństwa na wodzie, pochodzą z lat: 1924, 1948, 1960 i 1974. Dzisiejsza konwencja SOLAS weszła w życie w 1980 r., a prace nad nią rozpoczęły się 01.11.1974 r. w Londynie. Tytułem uszczegółowienia została ona jeszcze uzupełniona dnia 17.02.1978 r. w Londynie protokołem dotyczącym statków – zbiornikowców (przewożących paliwa). Reguły i przepisy ww. dokumentu adresowane są do organów administracji państwowych odpowiedzialnych za żeglugę, armatorów, kapitanów jednostek oraz producentów specjalistycznego sprzętu ratunkowego. Konwencja ta ponadto reguluje kwestie bezpieczeństwa jednostek pływających, konstrukcji, niezatapialności, stateczności, urządzeń maszynowych (tj. silników), radiokomunikacji, łączności satelitarnej, instalacji elektrycznych, zabezpieczenia przeciwpożarowego, systemu informacji meteorologicznej, monitorowania lodowców, środków oraz urządzeń ratunkowych takich jak: pirotechnika, kombinezony pływające, pasy ratunkowe, kamizelki, tratwy i szalupy.